W latach powojennych PKP posiadało kilka serii parowozów tendrzaków starszej budowy na parę nasyconą, które nie spełniały już stawianych przed nimi wymagań, a ponadto stopniowo wycofywano je z eksploatacji. Powstało zatem zapotrzebowanie na nowoczesny parowóz beztendrowy (tendrzak). W 1948 roku Ministerstwo Komunikacji zamówiło w Centralnym Biurze Konstrukcyjnym Przemysłu Taboru Kolejowego w Poznaniu projekt parowozu.

Pierwsze pojazdy tej serii trafiły do ruchu na przełomie 1950 i 51 roku. Do końca 1952 roku zbudowano 99 lokomotyw (91 dla PKP, 2 dla przemysłu węglowego,  6 dla kolei albańskich). Produkcję tych niezwykle udanych parowozów wznowiono w 1955 roku, jednocześnie wprowadzając kilka drobnych zmian konstrukcyjnych. Nową serię „tekatek” oznaczono symbolem TKt48/2 i wyprodukowano w liczbie 100 egzemplarzy. TKt48-191 był ostatnią lokomotywą parową zbudowaną dla PKP w Chrzanowie. 115 sztuk tych parowozów wyprodukowano w Chrzanowie, pozostałe 94 pojazdy zbudowały poznańskie zakłady im. Cegielskiego. Kotły dostarczyła fabryka w Sosnowcu.

Lokomotywę TKt48-185 o numerze fabrycznym 4775, wyprodukowano  w Fabryce Lokomotyw im. Feliksa Dzierżyńskiego w Chrzanowie w 1957 r. Początkowo wyposażono ją w kocioł nr 14797 wyprodukowany w 1957 roku w Sosnowieckich Zakładach Budowy Kotłów w Sosnowcu. W ramach naprawy pojazd otrzymał obecny kocioł o nr 14394, wyprodukowany w Sosnowcu w 1955 roku.

Parowóz TKt48-185 był jednym z trzech egzemplarzy tej serii, które wiosną 1992 roku kończyły „erę pary” w Jarocinie.

Przebieg służby TKt48-185 w PKP:

28.06.1957           MD Łódź Kaliska

15.02.1959           MD Siedlce

11.1962                  MD Warszawa Wschodnia

05.1963                 MD Warszawa Odolany

04.1964                 MD Siedlce

10.03.1978            MD Fosowskie

01.01.1984            MD Jasło

09.05.1986           MD Jarocin

17.08.1992            skreślony z inwentarza MD Jarocin

Dnia 19 marca 1997 roku parowóz przewieziony został do tworzącego się skansenu w Krzeszowicach. W 1999 roku przewieziony został do fabryki Fablok w Chrzanowie, gdzie miał zostać odrestaurowany. Po przeprowadzeniu wstępnych prac renowacja została wstrzymana. W 2001 roku pojazd wypchnięto z Fabloku na teren stacji Chrzanów, gdzie ulegał dalszej dewastacji. W 2012 roku TKW przetransportowało go do Trzebini, gdzie oczekiwał dalszego transportu do Jarocina. Ostatecznie 21 czerwca 2015 roku przetransportowany został do Muzeum Parowozownia Jarocin.